Nederland
Door: Dirkjan
Blijf op de hoogte en volg Dirkjan
27 Augustus 2007 | Turkmenistan, Asjchabad
Lieve allen,
Zaterdag 25 Aug
Op het ogenblik valt het me zwaar in Turkmenistan te zijn. De continue druk en angst die er heerst, drukt op mijn gestel. Het klimaat valt me ook zwaar.
Zou zo graag een dagje regen willen. Gelukkig begint ook hier de herfst te komen, de mensen kunnen het al ruiken, echter gisteravond laat om 10 uur was het nog gewoon boven de 34 graden en uurtje ervoor nog gewoon 40. In de ochtend zeggen ze is het nu wel koud he? Ik merk er natuurlijk niks van, mijn airco draait op volle toeren.
Toch heb ik afgelopen week mijn eerste koude moment beleefd. Aan het strand van Liman, dichtbij Turkmenbashi, ’s avonds bij een bijna ondergaande zon, vond ik het fris en heb ik mijn T-shirt weer aangetrokken. Het was wellicht net iets kouder dan het zeewater (rond de 25 graden). De paar dagen Turkmenbashi hebben me goed gedaan maar kwam wel terug met diarree, als gevolg van een duur (voor mijn begrippen dan) hotel met slechte service. Heb nog nooit zoveel per nacht voor overnachting betaald tijdens mijn vakantie 100 USD. Nou geef mij maar een tent of een van die bungalows aan het strand!
Een erg mooie jeep expeditie ondernomen naar een pelgrims oord in de middle of nowhere, tussen schitterende afzettingen van de Tethys zee in prachtige kleur tinten en dat in combinatie met een desolaat landschap van wat camelgrass en wat andere plantjes. Onderweg kwamen we kamelen, paarden en nog lokale mensen tegen die een dans gingen opvoeren en graag op de foto wilden. Ik had echter vooral oog voor de mooie zandduinen en kon het uiteraard niet laten een salto te maken waardoor ik de gehele dag in tranen heb gezeten.
Na 1 dag terug op kantoor met diarree en maagkrampen en al die taken die gedaan moesten worden maar vooral het niet kunnen komen naar Nederland, vooralsnog, omdat er geen plek is in het vliegtuig gaven me een kleine terugslag. Wellicht denk ik te veel na maar een korte pauze zo fijn zijn voordat 2de week september de drukte weer begint.
De persoonlijke verhalen die je hier hoort over het land, de cultuur en regime, zijn soms zo heftig en zelfs ik als toch redelijk afstandelijke type voel me behoorlijk geraakt en heb er moeite mee het een plaatsje te geven. Sommige zaken kunnen niet in de weblog geschreven worden , maar dan blijft er nog van alles over zoals bijv. de positie van de vrouw is hier toch wel vreemd te noemen, de confrontatie tussen de jonge naar meer westers modern neigende vrouwen en de sterke traditionele gezinnen, die niks van dat alles moeten weten is hard!
Gister een meisje van 23 die in moscow 2 jaar gestudeerd heeft, op haar zelf woonde, waarvan gister tijdens een uitstapje naar een park bij de bergen de familie elk half uur en na 9 uur elke 5 minuten belt dat ze thuis moet komen is zo bekrompen. Ander meisje was ook uitgenodigd maar belde 5 min voor vertrek op dat ze thuis moest blijven. Niet zo aardig als je auto hebt geregeld etc maar weet zeker dat ze er niks aan kan doen maar onder druk van traditionele ouders zit. Dan zeg ik nog maar niks over de vermoedelijke uithuwelijks plannen die er nu gesmeed worden door haar “baas” voor haar. En dat is een van de velen.
J haar verhaal van gister was het heftigst maar onmogelijk hier op papier te zetten maar zal het nooit vergeten.
Hopelijk lukt het me een ticket te bemachtigen naar huis, voordat ik financiele nood kom en in de problemen met mijn visa verlenging. Ben alweer bijna 3 maanden achtereen hier na mijn weekje thuis. Visa verloopt de zsde en door foutje van mijn secretaresse mot ik het land eerst uit. Of procedure stop zetten maar dan zit ik zonder visa na de 6de. Niet zo erg kan consulaat me wel bij helpen dat op te lossen. Mooist zou zijn als mijn lufthansa vlucht doorgaat en ik donderdag naar Nederland kan voor weekje. Anders noodvlucht op de 6de en terug rechtstreeks naar Almaty.
Maandag 27 Aug
Gister een hele leuke dag gehad met het gezin van J naar een meer dichtbij Ashgabat. lijkt heel erg op de plassen uit mijn jeugd. Heerlijk om met de kinderen te zwemmen (al kunnen ze dat nog niet)en de vader heeft heerlijk op de bbq shashlik gemaakt. ik ben niet zo'n grote vlees fan maar de lever was lekker. en heb enorm genoten. Was echt een soort fam. uitje en vond het leuk uitgenodigd te zijn. Ben wel voor het eerst deze zomer verbrand, komt ervan als je de hele zomer alleen maar van airco naar airco hopt.
En waarschijnlijk heb ik een ticket, wel een duur grapje maar het mot maar...
Dirkjan
Zaterdag 25 Aug
Op het ogenblik valt het me zwaar in Turkmenistan te zijn. De continue druk en angst die er heerst, drukt op mijn gestel. Het klimaat valt me ook zwaar.
Zou zo graag een dagje regen willen. Gelukkig begint ook hier de herfst te komen, de mensen kunnen het al ruiken, echter gisteravond laat om 10 uur was het nog gewoon boven de 34 graden en uurtje ervoor nog gewoon 40. In de ochtend zeggen ze is het nu wel koud he? Ik merk er natuurlijk niks van, mijn airco draait op volle toeren.
Toch heb ik afgelopen week mijn eerste koude moment beleefd. Aan het strand van Liman, dichtbij Turkmenbashi, ’s avonds bij een bijna ondergaande zon, vond ik het fris en heb ik mijn T-shirt weer aangetrokken. Het was wellicht net iets kouder dan het zeewater (rond de 25 graden). De paar dagen Turkmenbashi hebben me goed gedaan maar kwam wel terug met diarree, als gevolg van een duur (voor mijn begrippen dan) hotel met slechte service. Heb nog nooit zoveel per nacht voor overnachting betaald tijdens mijn vakantie 100 USD. Nou geef mij maar een tent of een van die bungalows aan het strand!
Een erg mooie jeep expeditie ondernomen naar een pelgrims oord in de middle of nowhere, tussen schitterende afzettingen van de Tethys zee in prachtige kleur tinten en dat in combinatie met een desolaat landschap van wat camelgrass en wat andere plantjes. Onderweg kwamen we kamelen, paarden en nog lokale mensen tegen die een dans gingen opvoeren en graag op de foto wilden. Ik had echter vooral oog voor de mooie zandduinen en kon het uiteraard niet laten een salto te maken waardoor ik de gehele dag in tranen heb gezeten.
Na 1 dag terug op kantoor met diarree en maagkrampen en al die taken die gedaan moesten worden maar vooral het niet kunnen komen naar Nederland, vooralsnog, omdat er geen plek is in het vliegtuig gaven me een kleine terugslag. Wellicht denk ik te veel na maar een korte pauze zo fijn zijn voordat 2de week september de drukte weer begint.
De persoonlijke verhalen die je hier hoort over het land, de cultuur en regime, zijn soms zo heftig en zelfs ik als toch redelijk afstandelijke type voel me behoorlijk geraakt en heb er moeite mee het een plaatsje te geven. Sommige zaken kunnen niet in de weblog geschreven worden , maar dan blijft er nog van alles over zoals bijv. de positie van de vrouw is hier toch wel vreemd te noemen, de confrontatie tussen de jonge naar meer westers modern neigende vrouwen en de sterke traditionele gezinnen, die niks van dat alles moeten weten is hard!
Gister een meisje van 23 die in moscow 2 jaar gestudeerd heeft, op haar zelf woonde, waarvan gister tijdens een uitstapje naar een park bij de bergen de familie elk half uur en na 9 uur elke 5 minuten belt dat ze thuis moet komen is zo bekrompen. Ander meisje was ook uitgenodigd maar belde 5 min voor vertrek op dat ze thuis moest blijven. Niet zo aardig als je auto hebt geregeld etc maar weet zeker dat ze er niks aan kan doen maar onder druk van traditionele ouders zit. Dan zeg ik nog maar niks over de vermoedelijke uithuwelijks plannen die er nu gesmeed worden door haar “baas” voor haar. En dat is een van de velen.
J haar verhaal van gister was het heftigst maar onmogelijk hier op papier te zetten maar zal het nooit vergeten.
Hopelijk lukt het me een ticket te bemachtigen naar huis, voordat ik financiele nood kom en in de problemen met mijn visa verlenging. Ben alweer bijna 3 maanden achtereen hier na mijn weekje thuis. Visa verloopt de zsde en door foutje van mijn secretaresse mot ik het land eerst uit. Of procedure stop zetten maar dan zit ik zonder visa na de 6de. Niet zo erg kan consulaat me wel bij helpen dat op te lossen. Mooist zou zijn als mijn lufthansa vlucht doorgaat en ik donderdag naar Nederland kan voor weekje. Anders noodvlucht op de 6de en terug rechtstreeks naar Almaty.
Maandag 27 Aug
Gister een hele leuke dag gehad met het gezin van J naar een meer dichtbij Ashgabat. lijkt heel erg op de plassen uit mijn jeugd. Heerlijk om met de kinderen te zwemmen (al kunnen ze dat nog niet)en de vader heeft heerlijk op de bbq shashlik gemaakt. ik ben niet zo'n grote vlees fan maar de lever was lekker. en heb enorm genoten. Was echt een soort fam. uitje en vond het leuk uitgenodigd te zijn. Ben wel voor het eerst deze zomer verbrand, komt ervan als je de hele zomer alleen maar van airco naar airco hopt.
En waarschijnlijk heb ik een ticket, wel een duur grapje maar het mot maar...
Dirkjan
-
27 Augustus 2007 - 12:17
Luus:
jippie, kom je echt donderdag? -
27 Augustus 2007 - 14:47
Marianne:
Hoop dat het je lukt!! -
27 Augustus 2007 - 15:20
Marjo:
Ben net thuis van m'n eerste schooldag en zie daar..... Jij naar huis!!!
Fijn we verheugen ons en Luus zal zeker een lekker maal bereiden.
Hier alles goed eindelijk heerlijke zomerse dagen,dus hoppenlijk kun je hiervan nog genieten of niet.
Nu Dirk weet niet of ik in A'dam sta maar zeker je vader en Luus. Mam is druk met rommelmarkt kerk. Stom he?
Liefs Mam -
27 Augustus 2007 - 19:56
Ria:
heerlijk voor je dirkie , ff lekker naar huis , gun het je joh , goede reis alvast
groetjes van ons allemaal
liefs ria
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
